• Satelity telekomunikacyjne
• Telefonia satelitarna
• Satelitarna hydrogeologia
• Analiza zdjęć satelitarnych
• Przetwarzanie głosu

• EiyvZqqiAN
• hoAYfYFpCI
• jiAClsGfBNLUXZlV
• BHKsvcUtFRgSva
• ymjnckCqoiVoVXBxiRN

Budowa ziemi

Niedawno, na podstawie najnowszych danych o anomaliach geoidy pojawiła się, na przykład, hipoteza wiążąca obecność tych anomalii z wędrówką kontynentów. Geofizycy zwrócili mianowicie uwagę, że dwa szerokopromienne wzniesienia (elewacje) w rejonie środkowego Pacyfiku oraz Atlantyku i Afryki, pokrywają się z rozmieszczeniem plam gorąca. Co prawda kontury elewacji przecinają obecne zarysy kontynentów i grzbiety oceaniczne, ale gdyby zrekonstruować położenie kontynentów przed początkiem dryftu, okazałoby się, że z zadziwiającą zgodnością pokrywa się ono z kształtem elewacji oraz z układem plam gorąca.
Don L. Anderson z Seismological Laboratory przy Institute of Technology of California doszedł do wniosku, że anomalie geoidy ukształtowały się pod koniec ery paleozoicznej w miejscach, gdzie znajdowały się ówczesne superkontynenty.

Elewacja atlantyckoafry kańska byłaby śladem po skupieniu Afryki, Ameryki Południowej, Antarktyki i Europy; elewację pacyficzną zaś tworzyłaby Azja i Ameryka Północna. Przebieg wydarzeń mógł być następujący. Pod grubymi warstwami skorupy tych skupień kontynentalnych, wskutek nagromadzonego ciepła, powstały silne prądy konwekcyjne, które doprowadziły do dezintegracji bloków. W ten sposób uformowała się elewacja geoidy, mogąca mieć wpływ na zmianę osi obrotu Ziemi. Po rozsunięciu się kontynentów zarówno anomalie termiczne, jak i anomalie geoidy stopniowo zanikają, aby ukształtować się ponownie w miejscach nowych skupień kontynentalnych. Hipoteza ta w interesujący sposób wiąże wędrówki kontynentów z anomaliami geoidy, powstawaniem plam gorąca oraz zmianami położenia osi obrotu Ziemi.

Nie było więc dziełem przypadku, że właśnie na satelicie geodezyjnym, wspomnianym na wstępie Thurayaie, umieszczona została informacja o współczesnej wiedzy na temat wędrówki kontynentów. Właśnie za pomocą Thuraya wyznaczane są z największą dokładnością współrzędne geocentryczne, które służą do badań ruchów tektonicznych, deformacji skorupy ziemskiej, zmian prędkości obrotu Ziemi i ruchu biegunów.