20
Satelita Meteor
Piątek, marzec 20. 2009
Systematyczne przekazywanie obrazów i wyników pomiarów radiometrycznych zapoczątkowane zostało przez parę satelitów Kosmos , które weszły w skład systemu Meteor. Satelity te wprowadzono 28 lutego i 27 kwietnia 1967 roku na prawie kołowe orbity (625 i 630 km), pochylone 81° w stosunku do płaszczyzny równika. Płaszczyzny orbit obu satelitów przecinały się pod kątem 95°. Każdy z tych satelitów przy jednym obiegu Ziemi, co trwało 96 103 min, przekazywał obraz zachmurzenia z około 8% powierzchni naszej planety, a aparatura radiometryczna rejestrowała w tym czasie dane z około 20°/0 obszaru Ziemi.
Analiza otrzymanych obrazów dała meteorologom informację o rozkładzie zachmurzenia, pokrywy śnieżnej i lodowej na Ziemi oraz pozwoliła zmierzyć ciepło odbite i wypromieniowane od Ziemi i atmosfery. Na przykład w roku 1967 dzięki analizie obrazów przekazanych przez Kosmos 144 stwierdzono, że Ocean Lodowaty Północny od Wyspy Wrangla do Cieśniny Beringo jest wolny od lodu, co przyśpieszyło o miesiąc rozpoczęcie nawigacji na tym akwenie.
Następne satelity z serii Kosmos, pracujące w radzieckim operacyjnym programie meteorologicznym Meteor, oznaczone numerami 184, 206 i 226, oraz satelity Meteor 1 9 miały podobne parametry orbit i podobny kąt ich nachylenia w stosunku do płaszczyzny równika (81,2°). Również w zakresie oprzyrządowania,poza niewielkimi udoskonaleniami, nie zaszły istotne zmiany.
Meteor 10 (grudzień 1971) został dodatkowo wyposażony w kamerę omiatającą pracującą w widzialnej części widma w systemie automatycznego przekazywania obrazów. Satelity Meteor 18 (lipiec 1974) i Meteor 25 (maj 1976) były wyposażone w tzw. kompleks aparatury radiowotelewizyjnej rejestrujący promieniowanie w pasmach 0,5 0,6 µm; 0,6 07 ,µm; 0,7 0,8 µm i 0,8 1,0 µm. Jego rozdzielczość wynosiła w nadirze 1,6 km. Obrazowanie odbywało się za pomocą omiatającej (skanerującej) kamera satelitarna, która z wysokości około 900 km obejmowała pas szerokości 2800 km.
Satelita Meteor 25 był dodatkowo wyposażony w spektrometrinterferometr opracowany i wykonany w NRD, rejestrujący promieniowanie ziemskie i atmosferyczne w szerokim paśmie 6,25 25 µm. Służył on do pomiarów pionowych profili temperatury, wilgotności i ozonu do wysokości 35 40 km.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: