• Satelity telekomunikacyjne
• Telefonia satelitarna
• Satelitarna hydrogeologia
• Analiza zdjęć satelitarnych
• Przetwarzanie głosu

• EiyvZqqiAN
• hoAYfYFpCI
• jiAClsGfBNLUXZlV
• BHKsvcUtFRgSva
• ymjnckCqoiVoVXBxiRN

Satelity aktywne

Satelity aktywne, w odróżnieniu od biernych, wyposażone są w różnego rodzaju aparaturę, umożliwiają prowadzenie obserwacji metodami optycznymi, laserowymi lub elektronicznymi. Na przykład jeden ze starszych satelitów amerykańskich tego typu Anna 113 (wystrzelony w październiku 1962) niósł na swoim pokładzie aparaturę wysyłającą w określonych odstępach czasu regularne błyski (służą do tego celu ksenonowe lampy błyskowe), aparaturę dopplerowską oraz zegar kwarcowy, zapewniający synchronizację pracy urządzeń. Podobnym celom służyły satelity z serii Explorer (zapoczątkowanej w lutym 1958), zmodyfikowane później w wersji wyłącznie geodezyjnej, znanej pod nazwą GEOS (Geodetic Earth Orbiting Satellite). GEOS 2, na przykład, obok ksenonowych lamp błyskowych i aparatury dopplerowskiej wyposażony był w reflektory laserowe oraz przekaźniki radarowe, umożliwiające pomiar odległości do satelity metodą radarową. Jego następca, wysłany we wrześniu 1975 roku GEOS 3, dysponował ponadto aparaturą do pomiarów altimetrycznych. Nowością, bardzo przydatną w badaniach geodezyjnych i geofizycznych, był w przypadku GEOSa 3 fakt, iż jego ruch mierzono dodatkowo z innego (stacjonarnego) satelity.

Satelitami geodezyjnymi z grupy aktywnych były też aparaty serii SECOR oraz francuskie Diapason. Francja, obok USA, bardzo czynnie włączyła się w badania z zakresu geodezji satelitarnej. Wysłane przez Francję satelity stanowią z reguły fragment obszernych programów badawczych. Programem, który dostarczył wiele materiałów z zakresu fizyki Ziemi (badania elastyczności Ziemi, pływów skorupy ziemskiej, wyznaczanie stałej grawitacji) był International Satellite Geodetic Experiment, znany jako ISAGEX. Polegał on na przeprowadzeniu cyklu laserowych obserwacji 7 satelitów z około 60 stacji naziemnych w 29 krajach. Podobną kampanię obserwacyjną zainicjował Smithsonian Astrophysical Observatory. Na lata osiemdziesiąte została zaplanowana, największa z dotychczasowych, kampania obserwacji dopplerowskich - ADOS (Africa Doppler Survey). Zorganizowana w ramach tej kampanii sieć punktów dopplerowskich będzie częścią Afrykańskiej Sieci Geodezyjnej, realizowanej według projektu Instytutu Geodezji Wyższej i Astronomii Geodezyjnej Politechniki Warszawskiej oraz Zjednoczenia Geokart.